Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik de sportieve inslag van mijn vader helaas niet heb geërfd. Waar hij zijn leven lang tennist en golft, heb ik me meestal bezig gehouden met andere hobbies, die zich meestal binnenshuis ervaar achter de pc afspeelden. Toen ik nog een drukke puber was hield ik me wel bezig met hockey en tennis. Maar naarmate ik ouder werd, stierf elke nieuwe sportpoging een vroege dood.
Jammer, want ik ben altijd aan de zware kant geweest. En door te sporten was dit misschien een minder zware strijd geweest. Maar afijn, het zij zo.
Sinds een paar weken ben ik dan toch begonnen met sporten. Hardlopen! Mijn sportieve echtgenoot (ja, ik ben omringd door sportievelingen!) loopt al jaren 15 kilometer weg met twee vingers in zijn neus. En mede daardoor ben ik gemotiveerd geraakt.
Hoe ik hiertoe gekomenben? Schrijfk in mijn volgende blog!
Ren ze!
Judith
Geen opmerkingen:
Een reactie posten